ΠΟΤ-ΠΟΥΡΙ

[Τα λαϊκά της νύχτας Νο2]

Με προδώσαν οι φίλοι μου, μα να είσαι καλά
που σαν βράχος μου στάθηκες στην κάθε συμφορά
μου κρατούσες το χέρι στα λασπόνερα
βοήθα Παναγιά μου και μη χειρότερα

Αν δεν είχα και σένανε τι θα ήμουν στη γη
μπορεί αλήτης να 'μουνα, να 'χα καταστραφεί


Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια, τους πάτησε το τρένο
με μάγκικο σαλπάρανε, μ' ένα αργιλέ σβησμένο

Μεγάλωσε ο μπαγλαμάς κι έγινε σαν βαπόρι
παλιοί καημοί στ' αμπάρι του, στο πουθενά η πλώρη


5 χρόνια δικασμένος μέσα στο Γεντί Κουλέ
κι από το πολύ σεκλέτι το 'ριξα στον αργιλέ

Φύσα-ρούφα-τράβα τονε
πάτα τονε κι άναφ' τονε
φύλα τσίλιες για τους βλάχους
κείνους τους δεσμοφυλάκους

Κι άλλα πέντε ξεχασμένος από σένανε καλέ
για παρηγοριά οι μάγκες μου πατούσαν αργιλέ

Φύσα-ρούφα-τράβα τονε
πάτα τονε κι άναφ' τονε
φύλα τσίλιες για τους βλάχους
κείνους τους δεσμοφυλάκους


Αφού το θέλεις απόψε μακριά σου θε να φύγω
μα σαν με χάσεις θα κλάψεις με πόνο πικρό
αφού το θέλει η καρδιά σου, θα φύγω μακριά σου
φεύγω, γεια σου, γεια σου

Λυπάμαι μόνο τους όρκους που έκανα και κλαίω
μα δεν περάζει, να είσαι μονάχα καλά
αφού το θέλει η καρδιά σου, θα φύγω μακριά σου
φεύγω, γεια σου, γεια σου 

Ξεκινάμε, πάμε μακριά,
σ' άλλες χώρες, σ' άγνωστα νερά
στο μουράγιο μένεις μόνη εσύ
πάντα ο νους μου θα 'ναι στο νησί

Τώρα το πλοίο έχει σαλπάρει
κι από τα μάτια σβήνει η στεριά
μεσ' στα κατάρτια πετούνε πετούνε οι γλάροι
κι εγώ σου λέω: «Έχε γεια»


Όσο αξίζεις εσύ κι η καρδιά σου η χρυσή
δεν αξίζουν μαζί ο ουρανός κι όλη η γη, κι όλη η γη...
Όλοι οι άντρες ποθούν στην καρδιά σου να μπουν
κι επειδή μ' αγαπάς, με μισούν, με μισούν, με μισούν...

Μα εγώ σε σένα καλή μου, χρωστάω και την ψυχή μου
μου άλλαξες τη ζωή μου, τόσες συνήθειες κακές
με χίλιες δυο τριγυρνούσα και τα λεφτά μου χαλούσα
αλήτης θα καταντούσα, μα όλα αυτά μέχρι χτες

Όσο αξίζεις εσύ κι η καρδιά σου η χρυσή
δεν αξίζουν μαζί ο ουρανός κι όλη η γη, κι όλη η γη...
Όλοι οι άντρες ποθούν στην καρδιά σου να μπουν
κι επειδή μ' αγαπάς, με μισούν, με μισούν, με μισούν...


Μ' έχεις ποτίσει φαρμάκι πικρό, πικρό, πολύ πικρό
που αν ήταν άλλος θα σ' είχε μισήσει, μα εγώ σ' αγαπώ, σ' αγαπώ

Δεν με πονάς, γι αυτό με βασανίζεις
δεν μ' αγαπάς αληθινά
με τυρρανάς και την καρδιά μου σκίζεις
δεν μ' αγαπάς αληθινά

Ρίτα Σακελλαρίου - Δημήτρης Μητροπάνος