|
Ο αφέντης λαός
Κι ύστερα λένε Το μυστικό στων κοριτσιών τα χείλη Το γραμμόφωνο εκείνο Έτσι έπρεπε να γίνει Αυγή ανθισμένη (Ζωή που θα γινόσουνα) Σ' ένα βράχο κάθησα Ασ' τα όνειρα Βαγγέλη Κι όπως φθινοπωριάζει Εγώ είμαι σκέτος Γιάννης Ένα καιρό εγώ κι εσύ Η ώρα της κρίσεως |
|---|
