Κάτω απ’ το πουκάμισό μου

Τα λαϊκά της νύχτας

Κάτω απ’ το πουκάμισό μου η καρδιά μου σβήνει
κι αν το σφάλμα είναι δικό μου δείξε καλωσύνη
ζήσαμε στιγμές ωραίες έχουμε αναμνήσεις
κι είναι κρίμα για ένα σφάλμα όλα να τα σβήσεις

Τα παράνομα φιλιά μου τα ’χω κόψει στο ‘χω πει
βγάζω αίμα απ’ την καρδιά μου και σου βάζω υπογραφή
κάτω απ’ το πουκάμισό μου η καρδιά μου σβήνει
κι αν το σφάλμα είναι δικό μου δείξε καλωσύνη

Πρώτη μου φορά που κλαίω μα και τελευταία
γιατί ξέρω ότι φταίω που έζησα λαθραία
να χωρίσουμε είναι κρίμα κι έγκλημα μεγάλο
να είμαι εγώ το ένα θύμα να’ σαι εσύ το άλλο

Πρώτη εκτέλεση: Σ. Καζαντζίδης
Χρήστος Νικολόπουλος - Πυθαγόρας