Τα πλοία των ερώτων

Όταν ο άνεμος φυσά κι οι άνθρωποι σωπαίνουν
κάτι σκιές με προσκαλούν στις έρημες μαρίνες
τα πλοία των ερώτων μας μου δείχνουν που πεθαίνουν
και τριγυρνούν στην πλώρη τους νεράιδες και σειρήνες

Πάνω στον πάγκο ενός "Cafe" τα βρόχινά τους μάτια
για τα ναυάγια με ρωτούν και της ζωής το ψέμα
κι εγώ δειλά τους απαντώ κοιτώντας τα κατάρτια
"η δύση κι η ανατολή έχουν το ίδιο αίμα"

Έτσι στα καθημερινά αμήχανοι γυρνάμε
παιδιά που παίζουν στη βροχή με τρυπημένη μπάλα
μα κάποιος γέρος ναυτικός μας είχε πει θυμάμαι
πως πάντα μέσα μας θα ζουν τα μπάρκα τα μεγάλα

Τρικάταρτο η αγάπη σου και ο καιρός αρμύρα
μια Κυριακή σ' αντίκρυσα και μου 'κλεψες το φως μου
οτι με πνίγει ν' αγαπώ ειν' η δική μου μοίρα
καλά ταξίδια μάτια μου στις θάλασσες του κόσμου

Δίσκος:  Στου αιώνα την παράγκα
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Στίχοι:  Άλκης Αλκαίος