Το άδικο δάκρυ

Πάρε αποφάσεις

Σιωπηλή μακρινή και πικρή με τα μάτια κλαμένα
δε μιλάς δε γελάς και θαρρώ υποφέρεις για μένα
για μένα που σ’ έχω Θεό που δίχως εσέ δε μπορώ
δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω και τα’ χω χαμένα

Φοβάμαι που κλαις φοβάμαι που κλαις
το άδικο δάκρυ φοβάμαι
φοβάμαι που κλαις και λέξη δε λες
γιατί αν σε χάσω ποιος θα ‘μαι

Μοναχός και φτωχός και σκυφτός ένας άντρας θε ναμαι
θα γυρίζω νωρίς θα κρυώνω και δεν θα κοιμάμαι
και θα σκέφτομαι πότε θαρθεις το στρώμα μου να μοιραστείς
δεν ξέρω τι πρέπει να κ΄ναω και μόνο φοβάμαι

Χρήστος Νικολόπουλος - Λευτέρης Παπαδόπουλος