Πικρός καφές

Τα νυχτέρια μας

Πικρός καφές και ύπνος δε με πιάνει
τα λαϊκά σου παίρνουν το μυαλό
βάστα καρδιά την άνοιξη που φτάνει
μη ζητάς για καρδιά να σκοτωθώ

Πικρός καφές και μαύρο το φλυτζάνι,
δεν είναι πια το σπίτι κιβωτός
στάζει καημό τις νύχτες το ταβάνι
και μου λες πως υπάρχει και θεός

Πικρός καφές κι ο κόσμος στο σεργιάνι
και η γυφτιά με ντάτσουν εκδρομή
η Κυριακή σαν πέτρινο γεράνι
κι η καρδιά σαν Δευτέρα βροχερή

Σταύρος Κουγιουμτζής - Λάκης Τεάζης