Θεσσαλονίκη, Σαββατόβραδο κι Απρίλης

Τα συναξάρια

Θεσσαλονίκη, Σαββατόβραδο κι Απρίλης
και να μου δίνεις τον καημό μ’ απλοχεριά
σε κάποια απόμερη γωνιά της Νέας Κρήνης
με το τζουκ -μποξ να με γυρίζεις στα παλιά

Σε ένα ρεμπέτικο θα ρίξω την ψυχή μου
να ξεγελάσω τον χαμένο τον καιρό 
ήτανε κάποτε η άνοιξη δική μου 
ήμουνα κάποτε Απρίλης σου εγώ

Θεσσαλονίκη και απ’ το κάστρο το βραδάκι
να σ’ αγναντεύω και να λιώνω σαν κερί
δεκαοχτώ χρονών τρελό παλικαράκι
με το μεράκι σου να βγαίνω στη ζωή

Γιώργος Χατζηνάσιος - Κυριάκος Ντούμος