Πάλι πίνω μοναχός στο παλιό κουτούκι που το πνίγει ο καπνός κι οι διπλοπενιές σαν ψυχή ανθρώπινη κλαίει το μπουζούκι προδομένους έρωτες ψεύτρες αγκαλιές Εδώ κερνάει ο μπουφετζής τους πονεμένους λησμονιά εδώ ξεχνάω ο δυστυχής και τη δική σου απονιά Ζήσε πλούσια εσύ στα ψηλά σαλόνια και αν ζω ή πέθανα μην ξαναρωτάς στο φτωχό το μαγαζί με κερνούν συμπόνοια κάποιο παλιομπούζουκο και ο μπαγλαμάς