Πες πως είμ’ ένα παιδί

ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Πες πως είμ’ ένα παιδί παραπονεμένο
που το έριξε η ζωή μες τους δρόμους ξένο
πες πως είμ’ ένα πουλί ένα χελιδόνι
που μονάχο στο βοριά της ζωής παγώνει

Και θα δεις θα μ’ αγαπήσεις μεσ’ στα χέρια θα με κλείσεις
και μαζί μου θα δακρύσεις σα μικρό παιδί
και θα δεις θα μ’ αγαπήσεις μεσ’ στα χέρια θα με κλείσεις
και μαζί μου θα δακρύσεις σα μικρό παιδί

Πες πως είμαι μια ματιά χιλιοπικραμένη
που τα άδικα μετρά κι είναι δακρυσμένη
πες πως είμαι μια φωνή που μιλάει με πόνο
και βοήθεια και στοργή σου ζητάει μόνο

Και θα δεις θα μ’ αγαπήσεις μεσ’ στα χέρια θα με κλείσεις
και μαζί μου θα δακρύσεις σα μικρό παιδί
και θα δεις θα σ’ αγαπήσω μεσ’ στα χέρια θα σε κλείσω
και μαζί σου θα δακρύσω σα μικρό παιδί

Δ. Γεωργιάδης - Μ. Κουφιανάκης