Όπου πάει να ξημερώσει μ’ αρχινάει ο παιδεμός κι όσο βλέπω τους ανθρώπους μ’ αγκαλιάζει ο καημός αφού έγινες καημός Αχ και ν’ άκουγα στην πόρτα τα δικά σου κλάμματα αχ και ν’ άρχιζα σαν πρώτα να σου τάζω τάματα σαν σε πιάνουν κλάμματα Όπου πάει να ξημερώσει πέφτω μέσα στη φωτιά κι όσο βλέπω δε γυρίζεις λιώνω μες την ερημιά αφού είσαι μακριά Σ. Παπαβασιλείου - Τ. Οικονόμου