Έρημος δρόμος χωρίς φεγγάρι χλωμό θλιμμένο το παλικάρι γιατί βαδίζει και ψιθυρίζει γιατί αργοκλαίει γιατί γιατί Κλείσαν οι πόρτες της καρδιάς σβήσαν γι αυτόν τα άστρα γι αυτό ξενύχτης περπατά στου στεναγμού τα κάστρα είναι σα φύλλο στο βοριά δεντρί χωρίς κλωνάρια ο έρωτας πολύ σκληρά χτυπάει τα παλικάρια Ένας ξενύχτης μεσ’ στο σκοτάδι βαρύς και μόνος αυτό το βράδυ τι τον πικραίνει τι περιμένει γιατί στενάζει γιατί γιατί Γιώργος Ζαμπέτας - Χαράλαμπος Βασιλειάδης