Φύλλα κίτρινα και μαραμένα σκορπάει ο άνεμος φτερά έγινε κρύσταλλο το χιόνι κοπήκανε και τα σχοινιά Πώς να σ’ ανταμώσω και πώς να σε βρω πάλι βγήκε ψέμα τ’ όνειρό μου αυτό και τα περασμένα μου ‘ρθαν στο μυαλό Νύχτα άγρια και φοβισμένη οι δρόμοι έρημοι βουβοί έγιν’ η αγάπη η δική μου ένα πουλί μεσ’ στο κλουβί Γιώργος Κοινούσης